fbpx

Γιώργος Μαυρίδης: “Δεν τελείωσα το σχολείο!”

         Ο Γιώργος Μαυρίδης θυμάται το παρελθόν, ευγνωμονεί για το παρόν και παλεύει για το μέλλον.

 

Λίγες μέρες πριν το τελευταίο ταξίδι του  «World Party», μιλά για τα δύσκολα παιδικά χρόνια, τα νέα επαγγελματικά του σχέδια και τα κακώς κείμενα της εποχής. Είναι νέος, ωραίος αλλά συγχρόνως και σκεπτόμενος. Είναι τηλεοπτικός αλλά συγχρόνως και ανατρεπτικός. Ο Γιώργος δεν μασάει τα λόγια του! He breaks the TV rules like an ARTIST!

       Είναι Πέμπτη μεσημέρι. Δίνουμε ραντεβού στην περιοχή της Βαλαωρίτου, στην Θεσσαλονίκη. Εκεί, θα μεταφερθεί το νέο tattoo studio που ετοιμάζει και θα συνδυαστεί με ένα σύγχρονο art cafeé. Διαλέγει ένα γραφικό καφενείο. Παραγγέλνει τσίπουρο και μεζέ. Μήπως είναι πιο παραδοσιακός απ’ ότι νόμιζα; Δεν είμαστε μόνοι. Ο σκύλος του, η Μόλυ, είναι ο πιο προσεκτικός μας ακροατής. Ο χρόνος είναι λίγος κι εμείς έχουμε πολλά να πούμε. Λίγες μέρες μετά, ο Γιώργος πετάει για Χονγκ Κόνγκ. Για όσες νέες ερωτήσεις μου έρχονται στο μυαλό, του στέλνω μηνύματα στο «Viber» και το «WhatsApp». Μου απαντά στα διαλλείματα των γυρισμάτων, πάντα με ηχογραφημένα μηνύματα. Έτσι, νιώθει πιο ελεύθερος να εκφράσει τις απόψεις του, τις ιδέες του, την δική του αλήθεια.

Ποιες αναμνήσεις έχεις από τα παιδικά σου χρόνια; Ποιες εικόνες σου έρχονται στο μυαλό όταν ανατρέχεις στο παρελθόν;

Γεννήθηκα τον Ιούνιο του 1978, στην Θεσσαλονίκη και συγκεκριμένα στην Καλαμαριά. Μεγάλωσα με την μητέρα μου, την γιαγιά μου και την μεγαλύτερη αδελφή μου. Όλες οι οικογένειες έχουν προβλήματα. Άλλες μικρά. Άλλες μεγάλα. Ο μόνος λόγος που μιλάω για αυτό είναι γιατί είναι ωραίο να ξέρει ο άλλος από που ξεκινάς. Παρότι ήταν πολύ δύσκολα τα παιδικά μου χρόνια, η μάνα μου, μου έδωσε όσο αγάπη μπορούσε. Στα παλαιότερα χρόνια, όσο δύσκολα κι αν περνούσε μια γυναίκα, δεν ήταν εύκολο να χωρίσει. Μεγάλωσα με ένα πατέρα που μπαινόβγαινε στην φυλακή για πολιτικούς λόγους και έκανε την ζωή της μητέρας μου δύσκολη. Αλλά θέλω να κρατάω πάντα τα καλά. Να προχωράω και να κοιτάω, πάντα, την καλή πλευρά. Εκείνες οι δυσκολίες με βοήθησαν να γίνω αυτός που είμαι σήμερα.

Οι δυσκολίες που πέρασες σαν παιδί, συνέβαλαν στο να πετύχεις κάποια πράγματα στην ζωή σου;

Για μένα πετυχημένος είναι αυτός που κάνει στην ζωή του αυτό που θέλει. Έτσι, πράγματι, είμαι πετυχημένος. Στο σχολείο, είχα συμμαθητές και φίλους που δεν είχαν οικονομικά προβλήματα, ήταν από πολύ καλές οικογένειες και δεν έκαναν τίποτα στην ζωή τους. Τίποτα με την έννοια ότι δεν έκαναν αυτό που ήθελαν και ήταν δυστυχισμένοι. Ίσως, αν τα βρίσκεις όλα έτοιμα να μην μαθαίνεις να κυνηγάς αυτό που θες και να περιμένεις να στο προσφέρουν οι άλλοι. Πόσα παιδιά ήταν από διαλυμένες οικογένειες και πέτυχαν πολλά;

Τα δύσκολα παιδικά χρόνια, σε αποθαρρύνουν να κάνεις δική σου οικογένεια;

Εννοείται! Τι να σου πω; Όχι; Όταν έχεις περάσει από μια διαλυμένη οικογένεια, δεν θες να κάνεις το ίδιο πράγμα στο παιδί σου. Λένε πολλοί ότι ψάχνουν την κατάλληλη. Δεν υπάρχει καμιά κατάλληλη. Καμιά δεν είναι τέλεια. Εσύ πρέπει να είσαι έτοιμος. Όταν νιώσω ότι δεν είμαι πλέον παιδί, ότι δεν παίζω, ότι δεν είμαι δεξιά κι αριστερά, θα κάνω κάτι που θα ξέρω ότι θα είναι σωστό. Μην με ρωτήσεις πότε θα είμαι έτοιμος; Δεν έχω ιδέα!

Έχεις νιώσει έτοιμος, στο παρελθόν;

Το έχω νιώσει στο παρελθόν με κάποιες γυναίκες. Αλλά ευτυχώς δεν έγινε γιατί νόμιζα ότι ήμουν έτοιμος. Λέω ευτυχώς, γιατί εγώ δεν θα ήμουν σωστός απέναντι τους. Στον έρωτα βλέπεις μια πλασματική εικόνα και νομίζεις ότι μπορείς να κάνεις πράγματα για τον άλλον που στην πραγματικότητα δεν μπορείς.

Τα tattoo ήταν μια διέξοδος από τα προβλήματα για σένα; Θυμάσαι το πρώτο σου τατουάζ;

Είναι απίστευτη ιστορία! Έκανα το πρώτο μου τατουάζ το 1996. Κλείνω 20 χρόνια. Ήταν η γιορτή μου και είμασταν με κάποιους φίλους στο σπίτι. Μου το έκαναν στο πόδι και φυσικά  κρυφά από τους γονείς μου. Μετά έφτιαξα ένα ερασιτεχνικό μοτεράκι και με την ίδια βελόνα βάρεσα τον κολλητό μου. Μετά από τρεις μήνες πέθανε σε αυτοκινητιστικό. Ήταν και για τους δυο μας το πρώτο μας τατουάζ. Εντωμεταξύ, ο πατέρας μου σιχαινόταν τα τατουάζ. Όταν ήμουν πολύ μικρός, είχα ζωγραφίσει ένα σχέδιο στο χέρι μου και το είδε. Δεν μπορώ να σου εξηγήσω τι έγινε. Το γέλιο είναι ότι ενώ ο πατέρας μου δεν μπορούσε να βλέπει την λέξη τατουάζ, τελικά, έγινε το επάγγελμα μου.

Δες την συνέντευξη του Γιώργου Μαυρίδη στο Join Us.

Σε κατηγορούν ότι από τότε που έκανες τηλεοπτική επιτυχία, εγκατέλειψες το τατουάζ κάνοντας ελάχιστα, αποκλειστικά σε  διάσημους. Κατά πόσο ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα;

Όταν κάνεις κάτι, δεν μπορεί όλοι να είναι μαζί σου και να σε στηρίζουν. Πάντα θα υπάρχουν αρνητικά σχόλια και κατηγορίες. Σίγουρα θα έχεις να αντιμετωπίσεις και ορισμένους που σε πολεμούν. Ένα είδος πολέμου είναι κι αυτό. Ταξιδεύω τόσο πολύ που είναι πολύ δύσκολο να χτυπήσω ένα τατουάζ. Τα τατουάζ χρειάζονται δύο και τρεις επισκέψεις. Τι θα γίνει αν ξεκινήσω ένα τατουάζ και φύγω έπειτα ένα μεγάλο ταξίδι; Από την άλλη, στο μαγαζί μου έχω δέκα εξαιρετικούς καλλιτέχνες που κάνουν πολύ καλή δουλειά. Εγώ ζωγραφίζω γιατί μ’ αρέσει κι όχι γιατί πρέπει. Έχοντας λίγο χρόνο επιλέγω να ζωγραφίζω τους φίλους μου. Πέρσι βάρεσα είκοσι φίλους. Από αυτούς, μόνο δύο ήταν διάσημοι. Ένας ποδοσφαιριστής κι ένας τραγουδιστής. Αυτό τα λέει όλα!

Θεωρείς ότι τα τατουάζ σε κάνουν ελκυστικό στις γυναίκες;

Θεωρώ ότι άλλα πράγματα κάνουν ελκυστικό έναν άντρα στα μάτια μιας γυναίκας. Για τα τατουάζ, σε άλλες γυναίκες αρέσουν, σε άλλες όχι. Τα τατουάζ είναι θέμα στυλ και πρέπει να συνοδεύονται με μια ανάλογη αισθητική.

Σε φοβίζει η εικόνα σου σαν ηλικιωμένος με πολλά τατουάζ;

Αρχικά με φοβίζει η εικόνα του να είμαι ηλικιωμένος, ασχέτως τατουάζ. Το μόνο που δεν με απασχολεί αν γεράσω, θα είναι αν έχω τατουάζ ή όχι.

Ποια είναι η σχέση σου με τα ζώα; Είναι αλήθεια ότι δεν τρως κρέας;

Η σχέση μου με τα ζώα είναι σαν την σχέση μου με τους ανθρώπους. Τα πλάσματα που είναι αδύναμα, πρέπει να τα προστατεύεις. Προσπαθώ να είμαι χορτοφάγος. Προσπαθώ να μην τρώω ζώα. Δεν κατακρίνω όσους τρώνε κρέας, απλά εγώ δεν μπορώ. Ο άνθρωπος είναι το μοναδικό πλάσμα που μπορεί να επιλέξει την τροφή του. Επειδή έχει, λοιπόν, την επιλογή πρέπει να αποφεύγει να τρώει ζώα. Παρόλα αυτά, σπάνια, μπορεί να κάνω καμιά παρασπονδία. Αυτό που δεν ανέχομαι με τίποτα είναι η κακοποίηση, η εμπορική εκμετάλλευση και τα πειράματα στα ζώα.

Η τηλεόραση πως προέκυψε στην ζωή σου;

Μας είχαν καλέσει σε μια εκπομπή στην TV100  για να μιλήσουμε για τατουάζ, ζωγραφική και graffiti με κάποιους φίλους. Παρουσιαστής ήταν ο Σάκης με τον οποίο τότε δεν γνωριζόμαστε. Αντιλαμβανόμαστε την χημεία, κάνουμε πλάκα και ξεκινάει ένας χαβαλές που εγώ κάνω τον παρουσιαστή κι αυτός τον τατουατζή. Μετά από εκείνη την μέρα, μου λέει ότι ετοιμάζει μια εκπομπή για την νέα σεζόν κι αν ψήνομαι να την κάνουμε μαζί. Κάναμε ένα πιλότο. Τον στείλαμε σε κανάλια. Δεν τον δεχτήκαν. Το δώσαμε στην ΕΡΤ3 βάζοντας λεφτά κι από την τσέπη μας για να βγει όπως το φανταζόμασταν. Μετά η κρατική έκλεισε και μας ζήτησε ο Alpha. Στην ουσία πήρε ένα ρίσκο. Και λέω ότι πήρε ρίσκο γιατί δεν το πήραν όλοι οι υπόλοιποι. Ελπίζω να τους βγάλαμε ασπροπρόσωπους!

Την νέα σεζόν, συνεχίζεις στο «World Party»;

Του χρόνο δεν ξανακάνω «World Party». Το είπα! Πριν την εκπομπή, ταξίδευα για τρία χρόνια συμμετέχοντας σε διαγωνισμούς τατουάζ. Μετά ήρθε η εκπομπή και έλειπα άλλα πέντε χρόνια. Όταν έφυγα από εδώ, ο σκύλος μου ήταν τριών και τώρα είναι δέκα. Τα ανίψια μου με το ζόρι περπατούσαν και τώρα πηγαίνουν σχολείο. Είναι δύσκολο! Χάνεις πολλές σημαντικές στιγμές. Είναι μια δουλειά. Μην είμαστε αχάριστοι. Θα μπορούσαμε να κάνουμε μια πιο δύσκολη δουλειά. Αλλά καλώς ή κακώς κουράστηκα. Του χρόνου δεν θα το ξανακάνω, με τίποτα.

“ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ ΔΕΝ ΘΑ ΚΑΝΩ ΤΟ ΞΑΝΑ ΤΟ WORLD PARTY. ΚΑΙ Ο ΣΑΚΗΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ, ΑΛΛΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΔΕΙΧΝΕΙ”

Στον Σάκη είπες ότι δεν θα συνεχίσεις στο «World Party»; Προσπάθησε να σε μεταπείσει;

Ο Σάκης το ήξερε γιατί από την περσινή σεζόν είχα πει ότι δεν θέλω να το κάνω. Απλά, θεωρήσαμε ότι για να κλείσει ο κύκλος όμορφα και σωστά, έπρεπε να κάνουμε μια τελευταία χρονιά. Κι ο Σάκης έχει κουραστεί και δεν θέλει να συνεχίσει. Αλλά προσπαθεί να μην το δείχνει γιατί αλλιώς θα καταβάλει όλη την ομάδα.

Τηλεοπτικά, θα έκανες κάτι μόνος σου;

Ναι. Θα έκανα κάτι μόνος μου. Μόνο σε περίπτωση που θα ήταν κάτι καλό. Έχω κάποιες ιδέες. Κάποιοι σταθμοί που τους αρέσει αυτό που βλέπουν στην τηλεόραση μου έχουν προτείνει ορισμένα πράγματα. Τα μελετάω όλα. Αν είναι κάτι που μου ταιριάζει, και δεν χρειάζεται να κάνω τόσους συμβιβασμούς, μπορεί και να το κάνω.

Αν έκανες εσύ μια πρόταση σε έναν τηλεοπτικό σταθμό, τι θα ήταν το ιδανικό για σένα να κάνεις;  

Έχω κάποιες ιδέες αλλά δεν θα τις αποκαλύψω. Θα τις συζητήσω με τους κατάλληλους ανθρώπους, στις κατάλληλες θέσεις.

Συνήθως, ανάμεσα στα πρόσωπα της τηλεόρασης υπάρχει ανταγωνισμός. Πόσο, μάλλον, στα τηλεοπτικά δίδυμα. Νιώθεις ανταγωνιστικά με τον Σάκη; Θα εξακολουθήσετε να είστε φίλοι και μετά το «World Party»;

Ναι έχουμε ανταγωνισμό στο ποιος θα κερδίσει πιο πολλά παιχνίδια. Όπως κάνουν όλα τα μικρά παιδιά. Φυσικά και θα είμαστε φίλοι και μετά. Εκτός αν αλλάξει κάτι δραματικά στην σχέση μας.

Είσαι μια ανατρεπτική, τηλεοπτική προσωπικότητα; Κατά πόσο αυτά τα δύο πάνε μαζί;

Δεν θεωρώ ότι είμαι μια ανατρεπτική τηλεοπτική προσωπικότητα  γιατί δεν ξέρω αν είμαι καν τηλεοπτική προσωπικότητα. Ανατρεπτικό είναι ότι δεν τελείωσα το σχολείο. Ανατρεπτικό είναι ότι λύκειο πήγα σε νυχτερινό. Ανατρεπτικό είναι ότι τα αγγλικά που μιλάω, τα έμαθα μόνος μου. Ανατρεπτικό είναι ότι το λέω και δεν ντρέπομαι. Αυτό είναι ανατρεπτικό!

“ΗΜΟΥΝ ΠΟΛΥ ΚΑΚΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΚΑΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΦΥΓΩ. ΤΗ ΜΕΡΑ ΔΟΥΛΕΥΑ, ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΗΓΑΙΝΑ ΣΧΟΛΕΙΟ”

Ήταν δική σου απόφαση να εγκαταλείψεις το σχολείο;

Δεν είναι ότι δεν ήθελα να τελειώσω το σχολείο. Δεν μπορούσα να διαβάζω από πολύ μικρός λόγω όλης της κατάστασης. Δεν χρειάζεται να αναφερθώ σε λεπτομέρειες. Θυμάμαι να κοιμάμαι στο θρανίο. Δεν μπορούσα να διαβάσω. Δεν είχα διάθεση να διαβάσω. Έφτασα σε μια ηλικία, στα 15 μου, που αναγκάστηκα να πηγαίνω στο νυχτερινό της Ικτίνου γιατί θα έμενα στην ίδια τάξη. Δεν ήμουν και το καλύτερο παιδί. Ήμουν πολύ κακός για το σχολείο και έπρεπε να φύγω. Τη μέρα δούλευα, το βράδυ πήγαινα στο σχολείο, το πρωί ξαναδούλευα. Όλα αυτά για να βγαίνω οικονομικά. Και μετά ήρθε το χαρτί για να πάω φαντάρος. Τα βάλαμε κάτω κι αποφασίσαμε ότι ήταν καλύτερο να τελειώσω και με αυτή την υποχρέωση για να επιστρέψω και να αρχίσω να δουλεύω. Εντωμεταξύ, ήμουν έξι μήνες στον Άγιο Στέφανο, στην Αθήνα. Ήταν μια εποχή που αν είχες βύσμα πήγαινες δίπλα στο σπίτι σου, αν δεν είχες πήγαινες στην άλλη άκρη.

Έμεινες, όμως, στην Αθήνα και μετά το στρατιωτικό σου. Έτσι δεν είναι;

Πράγματι! Παίρνω τηλέφωνο την μάνα μου και της λέω ότι μου έκανε πρόταση ένας φίλος να ανοίξουμε μαγαζί στον Πειραιά. Έβαλε τα λεφτά η μητέρα του φίλου μου για να βοηθήσει τον γιό της. Να είναι καλά η γυναίκα! Εγώ έβαζα την δουλειά και ο Αντρέας έβαζε τους φίλους του. Μετά έγινε ο μεγάλος σεισμός του 99΄. Εγώ ήθελα να γυρίσω πίσω γιατί μου έλειπαν οι δικοί μου άνθρωποι. Και τελικά, επέστρεψα στην Θεσσαλονίκη.

Πριν λίγο καιρό συμμετείχες και στο τραγούδι «Ταξιδιώτης» του Αναστάσιου Ράμμος. Πως πήρες αυτή την απόφαση;

Το έκανα για να βοηθήσω έναν νεαρό φίλο μου. Είναι πολύ καλός καλλιτέχνης, έχει καλή φωνή και είναι πολύ καλό παιδί. Ξέραμε ότι λόγω της αναγνωσιμότητας, θα ακουστεί πιο πολύ. Δεν έχω σκοπό να γίνω τραγουδιστής, ούτε να βγάλω λεφτά. Η αλήθεια είναι πως όλα τα λεφτά πήγαν σε ένα ίδρυμα.

Σε ένα στίχο λες «Μην προδώσεις ποτέ τα ιδανικά σου». Κατά την τηλεοπτική σου πορεία, τα τελευταία χρόνια, αναγκάστηκες να προδώσεις κάποιο από τα ιδανικά σου;

Κάθε άνθρωπος έχει τα δικά του ιδανικά. Δεν είναι ίδια για όλους. Όποια κι αν είναι τα ιδανικά σου, δεν πρέπει να σταματήσεις να πολεμάς για αυτά. Σίγουρα, αλλάζουν με τα χρόνια και τις καταστάσεις. Ίσως να έχω προδώσει τα ιδανικά μου και να μην το έχω καταλάβει.  Ίσως για κάποιους τρίτους, να έχω προδώσει τα ιδανικά μου. Για μένα, το πρωταρχικό ιδανικό που δεν θα προδώσω ποτέ, είναι να είμαι άνθρωπος. Να αγαπάω, να μην κλέβω, να είμαι τίμιος, να είμαι φιλότιμος, να είμαι γενναιόδωρος.

Μετά το δυστύχημα του Παντελή Παντελίδη, έγραψες ένα συγκινητικό κείμενο στην σελίδα σου στο Facebook. Επικρίθηκες όμως από ορισμένους γιατί μεταξύ άλλων έγραψες «Όσο περίεργο κι αν σου ακούγεται αυτή είναι η αλήθεια ,φίλε μου. Σήμερα έθαψες την τωρινή εικόνα της κοινωνίας που ζούμε». Πράγματι, θεωρείς ότι αυτή είναι η εικόνα την ελληνικής κοινωνίας και πως αντιμετωπίζεις τα αρνητικά σχόλια στα social media;

Αυτό που ήθελα να γράψω πολλοί λίγοι το καταλάβανε. Έτσι, νομίζω, τουλάχιστον εγώ. Ήθελα να πω ότι ζούμε σε μια εποχή που το διαδίκτυο παράγει παιδεία. Δυστυχώς, πολύ άσχημη παιδεία. Το διαδίκτυο βγάζει χολή! Ο Παντελίδης ήταν ένα παιδί που ξεκίνησε από το πουθενά και έγινε κάτι. Τον κράξανε, χωρίς να τους πειράξει. Σε κάποιους άρεσε και σε κάποιους άλλους όχι. Τον κράξανε ακόμα περισσότερο για έναν στίχο, όταν η πλειοψηφία της τηλεόρασης λέει ανοησίες και κακίες. Μετά όλοι αυτοί ψάχνανε λαγούμι για να κρυφτούν. Κι αργότερα, κράζανε την Σκόρδα επειδή έκραξε τον Παντελίδη και ρίχνανε κατάρες σε αυτή και την οικογένεια της. Το διαδίκτυο, δηλαδή, έκανε επί δέκα αυτό που έκραζε την Σκορδά, και την κάθε Σκορδά, ότι έκανε. Δεν βγάζεις άκρη! Είναι μια παράνοια!

Στο δημοψήφισμα επέλεξες να κοινοποιήσεις την άποψη σου και στήριξες ανοιχτά το ΌΧΙ. Ήταν μια συνειδητή επιλογή και πως κρίνεις την τροπή που πήραν από τότε τα πράγματα;

Είπα την άποψη μου. Δεν μετάνιωσα που είπα την άποψη μου. Δεν τρώω το παραμύθι των καναλιών. Εμένα τα συμφέροντα μου ήταν με το ΝΑΙ. Ξέρεις πόσα λεφτά ήταν στον αέρα να πάρω από τις διαφημιστικές και την τηλεόραση; Η άποψη μου, όμως, ήταν ΌΧΙ. Κι ας δέχτηκα πίεση για να αλλάξω την άποψη μου. Μετάνιωσα που στήριξα αυτό το συνονθύλευμα ιδεών κάποιων πολιτικών που πατήσαν σε μια δίψα ενός λαού για να αλλάξει. Ο κόσμος ψήφισε ΌΧΙ.   Ασχέτως που ο άλλος είδε το μπόι του και τρόμαξε. Όταν ξεκινάς μια επανάσταση, την τελειώνεις!

Όσον αφορά, το προσφυγικό, τι νιώθεις για όσα συμβαίνουν;

Οι άνθρωποι που βοηθάνε, το κάνουν με όλους. Με τους Έλληνες, τους ξένους ακόμη και τα ζώα. Η ανθρωπιά δεν κάνει διακρίσεις. Αν δεν μπορείς ή δεν θες να βοηθήσεις, μην τους πολεμάς. Υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί σε όλους τους λαούς, σε όλα τα κράτη. Ο φανατισμός είναι το πρόβλημα. Ούτε το έθνος, ούτε  η θρησκεία. Να σου πω για τον Θέμο που είπε ότι είναι στο DNA των Ινδών και των Πακιστανών να βιάζουν. Από πότε το DNA βγάζει εγκληματίες; Δηλαδή ένα παιδάκι έχει στο DNA του να γίνει βιαστής; Γελάνε οι επιστήμονες όλου του κόσμου. Το DNA καθορίζει τι είμαστε και τι θα γίνουμε; Η παιδεία το καθορίζει αυτό! Οι Έλληνες, δηλαδή, που ψηφίζαμε τριάντα χρόνια κλέφτες, τι DNA έχουμε; Είμαστε λαμόγια; Είμαστε κλέφτες; Να μας πει ο Θέμος που ξέρει από DNA. Θα σου έλεγα και για τον Νότη αλλά θεωρώ άνανδρο να χτυπάς κάποιον που τον χτυπάνε όλοι. Όπως άνανδρο θεωρώ και το να αδιαφορείς για προκλητικές δηλώσεις κάποιου επειδή δεν τον χτυπά κανένας.

Η δική σου σχέση με την θρησκεία, ποια είναι; Πιστεύεις στον Θεό;

Δεν πιστεύω στον Θεό. Δεν πιστεύω σε καμία θρησκεία. Πιστεύω στο άνθρωπο. Εννοείται πως δεν έχω πρόβλημα με όποιον πιστεύει σε μια θρησκεία. Είναι ωραίο να πιστεύεις κάπου. Σε βοηθάει να προχωράς. Μικρός, πήγαινα και στην εκκλησία παππαδάκι. Η μητέρα μου πιστεύει πολύ. Όταν ξεκινάμε μια συζήτηση, της λέω «Από που προήλθαμε;» και μου λέει «Από τον Αδάμ και την Εύα.». Και κάπου εκεί τελειώνει η συζήτηση με την μάνα μου.  Έχω, όμως, πρόβλημα με τον φανατισμό. Αυτός ωθεί τους ανθρώπους σε πράγματα που δεν πρέπει.

Στο σύμφωνο συμβίωσης μεταξύ των ομοφυλοφίλων, «ψηφίζεις» ΌΧΙ ή ΝΑΙ;

Ρε φίλε, αγάπη! Αγαπιούνται δύο άνθρωποι, δυο άντρες ή δυο γυναίκες, και αποφασίζουν να ζήσουν την ζωή τους ενωμένοι γιατί είναι ερωτευμένοι. Τι με νοιάζει εμένα; Τι λόγος μου πέφτει; Λένε ότι τα παιδιά χρειάζονται έναν μπαμπά και μια μαμά. Δηλαδή, εγώ που έζησα τα πρώτα δέκα χρόνια της ζωής μου με τον πατέρα μου, ήμουν ευτυχισμένος; Γιατί δεν είμαστε τόσο ευαίσθητοι με τα παιδιά που ζουν σε οικογένειες που ο μπαμπάς δέρνει την μαμά, παίρνει ναρκωτικά και την κερατώνει; Να μην υιοθετούν παιδιά οι ομοφυλόφιλοι. Να μένουν τα παιδιά στα ορφανοτροφεία. Να μην αλλάξουμε τους νόμους του κράτους για να αξιολογούν πόση αγάπη έχουν να δώσουν οι άνθρωποι αλλά ποιοι είναι. Το παιδί θέλει μόνο αγάπη! Πότε θα το καταλάβουμε αυτό;

(Όπως δημοσιεύτηκε στο 20ο τεύχος του Down Town Magazine)