fbpx

40 Δαγκωμένες Αλήθειες της Ελένης Σκάρπου

Η Βίκη Ζαχίλα έκανε μία όμορφη κουβέντα με την Ελένη Σκάρπου για τις 40 Δαγκωμένες Αλήθειες.

Η δημοσιογράφος Ελένη Σκάρπου παρουσίασε την πρώτη της ποιητική συλλογή «40 Δαγκωμένες αλήθειες» που κυκλοφορούν από τις Εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Η παρουσίαση πραγματοποιήθηκε στο βιβλιοπωλείο Ιανός της Αριστοτέλους στη Θεσσαλονίκη και για το βιβλίο μίλησαν: ο δημοσιογράφος-παρουσιαστής – συγγραφέας Στάθης Παναγιωτόπουλος, η δημοσιογράφος – τηλεπαρουσιάστρια Χριστίνα Κανατάκη, η δημοσιογράφος – κειμενογράφος Μαρία Άννα Τανάγια και η ηθοποιός – μουσικός – ποιήτρια Έλλη Πράντζου.

Πρόσφατα κυκλοφόρησε η πρώτη σας ποιητική συλλογή με τον τίτλο «40 Δαγκωμένες αλήθειες» από τις εκδόσεις Πανεπιστημίου Μακεδονίας. Πείτε μας λίγα λόγια γι αυτό. Για ποιο λόγο επιλέξατε τον συγκεκριμένο τίτλο;

Οι «40 δαγκωμένες αλήθειες» είναι η πρώτη ποιητική μου συλλογή, η πρώτη ποιητική μου δοκιμή -όπως συνηθίζω να λέω- και είμαι χαρούμενη που μετά από μια δεκαετία που γράφω συστηματικά κατέληξαν λέξεις μου σε χαρτί επίσημο. Ο τίτλος είναι εμπνευσμένος από το ποίημα «Δαγκωμένα Φιλιά» που γράφτηκε πρώτο και από τον συνολικό αριθμό των ποιημάτων που είναι 40. Με το δεδομένο ότι πρόκειται για κάτι πολύ εσωτερικό, πολύ δικό μου, πολύ προσωπικό δεν θα μπορούσε να μην υπάρχει η λέξη αλήθεια.

Υπήρξε κάποιο κίνητρο για να γράψετε τη συγκεκριμένη ποιητική συλλογή;

Μοναδικό μου κίνητρο ο έρωτας και το απόλυτο του, ο έρωτας και η απογοήτευση του, ο έρωτας και ο πόνος που προκαλεί, ο έρωτας ως το πιο βαθύ κοινό μυστικό, ο έρωτας με φόντο την απώλεια, το ανεκπλήρωτο, το δύσκολο, το ιδανικό. Είναι άλλωστε ένα θέμα που μας απασχολεί όλους ανεξάρτητα από το φύλο, την ηλικία, την ιδιότητα, την εθνικότητα. Πάντα θα ερωτευόμαστε, πάντα θα πονάμε, πάντα θα λυγάμε και θα ξανασηκωνόμαστε.

Τι προσφέρει το βιβλίο σας στον αναγνώστη;

Στόχος αυτού του βιβλίου είναι να βρει τον αποδέκτη του. Ο καθένας δηλαδή που θα το διαβάσει να βρει τουλάχιστον μια ιστορία-ένα ποίημα που θα ταυτιστεί, θα θυμηθεί, θα αγαπήσει ή και θα μισήσει. Θα ήθελα αυτό το μοίρασμα να πιάσει τόπο και να θυμίσει στον αναγνώστη πως στον έρωτα είμαστε όλοι ίσοι και πως χωρίς αυτόν είμαστε μισοί, κενοί, μονάχοι.

Ποια είναι η πηγή έμπνευσής σας;

Είναι σίγουρα τα προσωπικά μου βιώματα. Όσα έζησα ως τώρα και όσα με έκαναν αυτό που είμαι. Η συναισθηματική μας οντότητα ως γνωστόν μας ακολουθεί για πάντα, μας διαμορφώνει και μας ορίζει. Άνθρωποι που ήρθαν για λίγο, άνθρωποι που μείναν αλλά δεν μπόρεσαν, άνθρωποι που μπόρεσαν αλλά δεν ήθελαν τελικά. Πίσω από τους ανθρώπους οι λέξεις, οι υποσχέσεις, τα συναισθήματα, η πλάνη του έρωτα.

Πώς ξεκινήσατε τη συγγραφή;

Γράφω από μικρό παιδί. Όσο με θυμάμαι μ’ ακολουθεί ένα χαρτί κι ένα μολύβι, τα βιβλία μου, τα σημειωματάρια μου, τα ημερολόγια μου. Για πολλά χρόνια έγραφα σκόρπια πράγματα που βρίσκονται υπό διάφορες μορφές στο συρτάρι, αλλά δεν τόλμησαν να ξεμυτίσουν. Τώρα ας πούμε ότι ήρθε η στιγμή να μπουν σε τάξη.

Ποιο είναι το σημαντικότερο πράγμα που αποκομίσατε από τη συγγραφή;

Η αίσθηση της ελευθερίας. Το να μη φοβάσαι να εκφραστείς, να νιώσεις, να μοιραστείς. Νομίζω ότι αυτό συμβαίνει με ό,τι αγαπάμε να κάνουμε. Άλλοι τραγουδούν, άλλοι ζωγραφίζουν, άλλοι γράφουν. Ελπίζω ότι με τα χρόνια θα αποκομίσω και λίγη σοφία.

Ποιο είναι το συναίσθημα ενός συγγραφέα που πιάνει πρώτη φορά το βιβλίο του στα χέρια του;

Υπέροχο συναίσθημα. Η υφή του χαρτιού, η γραμματοσειρά, το όνομα σου στο εξώφυλλο. Όλη αυτή η χαρά μέχρι να συνειδητοποιήσεις ότι είναι όντως δικό σου κι ότι καλείσαι να το επικοινωνήσεις στον έξω κόσμο… είναι μοναδικό συναίσθημα.

Πως είναι για ένα συγγραφέα η επόμενη ημέρα της έκδοσης του πρώτου βιβλίου;

Αν και δεν αποκαλώ τον εαυτό μου έτσι, μιας και έχω πολύ δρόμο να διανύσω ακόμη και να κατακτήσω πράγματα, η επόμενη μέρα είναι όπως όλες οι άλλες, φυσιολογική. Σκέφτομαι πώς και πού θα ταξιδέψουν οι «40 δαγκωμένες αλήθειες» παρέα με τις Εκδόσεις του Πανεπιστημίου Μακεδονίας και οργανώνω σχέδια, από εκείνα που κάνουν τα παιδιά… αγνά και μπόλικα.

Υπάρχει κάποιος Έλληνας ή ξένος συγγραφέας που θαυμάζετε ιδιαίτερα και έχει λειτουργήσει ως πρότυπο για εσάς;

Δεν θα έλεγα ότι έχω ένα πρότυπο. Θα πω μόνο πως παιδί λάτρευα την Ευγενία Φακίνου, τον Ναζίμ Χικμέτ, την Ρόζαμουντ Πίλτσερ, την Αλκυόνη Παπαδάκη, τον Νίτσε και τον Κούντερα, τον Ελύτη και τον Καβάφη, τον Καζαντζάκη και την Δημουλά που με γρατσούνισαν έντονα. Θυμάμαι ακόμη τα βιβλία του Έκτορ Μαλό, της Πηνελόπης Δέλτα και άλλων να με κρατούν ξάγρυπνη για εκείνες τις αλλιώτικες εικόνες και τους χαρακτήρες που δεν έμοιαζαν με όσους ξέρω, αλλά με όσους θα ήθελα να γνωρίσω.

Τι ποσοστό του βιβλίου βασίζεται σε ρεαλιστικά στοιχεία;

Ως έμπνευση και πληροφορία το 100% είναι ρεαλιστικό. Ως έκφραση και προσέγγιση σε πολλά σημεία ξεφεύγει από οτιδήποτε ρεαλιστικό. Ας μην το βάλουμε όμως σε τέτοιο καλούπι. Ας πούμε ότι μπήκε στα δικά μου «παπούτσια» και είναι έτοιμο να το εκλάβει ο καθένας ως ρεαλιστικό ή μη.

Όταν τελειώσατε το βιβλίο σας ποιός/ά το διάβασε πρώτος;

Το βιβλίο μου το διάβασε πρώτη ολοκληρωμένο η Αναστασία Τσιντζιλώνη, η οποία και ανέλαβε τον σχεδιασμό των σελίδων και το εξώφυλλο και με παρότρυνε πολύ όμορφα να προχωρήσω. Επιμέρους ποιήματα βέβαια έχουν κατά καιρούς διαβάσει οι πολύ δικοί μου άνθρωποι, όταν ακόμη οι «40 δαγκωμένες αλήθειες» ήταν ένα όνειρο και τίποτε περισσότερο.

Ποιο είναι το μεγαλύτερο εμπόδιο που αντιμετωπίσατε στη συγγραφή; Ή μετά τη συγγραφή;

Το βασικό εμπόδιο στην συγγραφή είναι ο χρόνος! Αν είσαι ένας πολυάσχολος άνθρωπος δεν σου φτάνουν οι ώρες για να βρεθείς με τον εαυτό σου και να γράψεις. Ευτυχώς, η ποίηση δεν σε τιμωρεί γι’ αυτό. Σε βρίσκει παντού κι έτσι γράφεις ανάμεσα σε δουλειές, σε εξόδους, σε υποχρεώσεις, σε δύσκολες ή εύκολες συνθήκες.

Τι σας αρέσει να διαβάζετε;

Μου αρέσουν πολύ τα μυθιστορήματα, που βασίζονται σε ανθρώπινες ιστορίες και συναισθηματικές εμπειρίες. Μου αρέσουν οι βιογραφίες και τα προτραίτα που αφορούν σπουδαίους ανθρώπους και προσωπικότητες. Σε ανύποπτο χρόνο ανοίγω να διαβάσω ποιήματα ή ανατρέχω συχνά σε κάποια αγαπημένα κείμενα. Η «Πόλις» του Καβάφη, το «Μονόγραμμα» του Ελύτη, η «Ασκητική» του Καζαντζάκη, «Ο Μικρός Πρίγκιπας» του Εξυπερύ. Αγαπώ πολύ επίσης τα παιδικά παραμύθια και τα θεατρικά έργα που αποτυπώνονται στο χαρτί και μπορείς να ταξιδέψεις άφοβα μαζί τους.

Ποια είναι τα προσεχή σας συγγραφικά σχέδια;

Πρώτα θα αφήσω τις «40 δαγκωμένες αλήθειες» να ταξιδέψουν και να βρουν τη θέση τους σε πρόθυμους αναγνώστες κι έπειτα βλέπουμε. Ένα βήμα την φορά.

Βιογραφικό

Η Ελένη Σκάρπου γεννήθηκε το 1984 στην Αγιά της Πάργας. Το 2006 αποφοίτησε από το Τμήμα Δημοσιογραφίας και ΜΜΕ του ΑΠΘ.  Από τότε αρθρογραφεί, κάνει ραδιόφωνο και παραγωγή σε ταινίες και τηλεοπτικές εκπομπές, εμπλέκεται με την επικοινωνία μεγάλων εκδηλώσεων και φεστιβάλ της Θεσσαλονίκης. Ζει στη Θεσσαλονίκη και γράφει ακατάπαυστα για τους ανθρώπους, τις σχέσεις, τον κόσμο μας. Οι “40 Δαγκωμένες Αλήθειες” είναι η πρώτη της ποιητική συλλογή που με βιωματικό τρόπο έχει αποτυπωθεί στο χαρτί.